از خاطر غنچه ها دلم تنگ تر است

  بشکن دل بی نوای ما را ای عشق

                                               این ساز شکسته اش خوش آهنگ تر است

                                                            خورشید و زمین و آسمان غمگین بود 

            از خون و گل وشکوفه تابوت شهید

                                                             بر موج بلند دست ها رنگین بود

طره ی پریشانش دیدم وبه دل گفتم                       این همه پریشانی بر سر پریشانی

بی وفا نگار من می کند به کار من                         خنده های زیر لب عشوه های پنهانی

دین ودل به یک دیدن باختیم و خرسندیم                در قمار عشق ای دل کی بود پشیمانی؟

خانه ی دل ما را از کرم عمارت کن                         پیش از آن که این خانه رو نهد به ویرانی

ما سیه گلیمان را جز بلا نمی شاید                      بر دل بهایی نه هر بلا که بتوانی

                                                           آفریدم،انسان آفریدم.         

                                                          زمین و آسمان آفریدم.

                                                      عشق را برای انسان آفریدم.

                                                      برایش توان فکر وبیان آفریدم.

                                                         برای غمش اشک آفریدم.

                                                        برای شادیش خنده آفریدم.

                                                         آفریدم کم برایش نیآفریدم.

                                                           از او اندوهگین نیستم.

                                                        چون خود را برایش نیآفریدم.

هیچ وقت به هم نگفتیم (دوست دارم) اما همه اینو حس کرده بودن که همدیگر را می پرستیم.

از هم هیچی غیر از محبت نمی خواستیم.به هم نگاه می کردیم و همیشه مثل دو تا دیوانه به هم لبخند میزدیم و بعد کلی میخندیدیم بدون هیچ موضوع خنده داری.!

هیچ وقت جدی نگرفتمش و فکر می کردم دور بودنش برام به هیچ وجه سخت نیست تا اینکه...

می دونی چی باعث دوریمون شد؟

فقط و فقط.......

دارم از دوریش دیوونه میشم اما یه چیزی درونم نمیزاره به سمتش برم.

سالها عاشقم کرد سالها چشم انتظارش نشستم اما نیامد.

زندگیم را برای فکر کردن به او فروختم.تقصیر او نیست نمی دانست در این دنیا کسی عاشق اوست.باور نداشت که جسم است.خودش را باور نداشت همانند هزاران نفر که هنوز نمی دانند که هستند.

اما من باورش دارم.زندگیم را به او هدیه می کنم مانند هزاران عاشق دیگر...

نشستم سالها به پایش نشستم اما آگاه نشد،نمی خواستم از زبان من عشقم را بفهمد.

می خواستم با دادن زندگیم کار خدا را بفهمم.

یک عمر زندگی ساده،تباه شد.

همش انتظار بود و انتظار.

حال اگر به گذشته باز گردم مرگ را انتخاب می کنم نه سالها انتظار و آخر هیچ.

برای یک لحظه هم که شده دلت رو به اون لیوان خوش کن و اینو باور داشته باش که قدرت خدا انقدر زیاده که میتونه اون دریا رو تبخیر کنه و اون لیوان رو تبدیل به یک دریا کنه اما تو باید به این موضوع ایمان داشته باشی با اطمینان کامل اینو بهت میگم که اگه با تمام وجود و با تمام احساست به چیزی ایمان داشته باشی بهش میرسی و از سمت خدایی که قبول داری بی جواب نمی مانی.

او فقط یک برادر ۵ ساله داشت.دکتر بیمارستان با برادر کوچک دختر صحبت کرد.

پسرک از دکتر پرسید: آیا در این صورت خواهرم زنده خواهد ماند؟دکتر جواب داد :بله و پسرک قبول کرد.

پسرک را کنار تخت خواهرش خواباندیم و لوله های تزریق را به بدنش وصل کردیم پسرک به خواهرش نگاه کرد و لبخندی زد و در حالی که خون از بدنش خارج میشد به دکتر گفت:آیا من به بهشت میروم؟

پسرک فکر میکرد که قرار است تمام خون بدنش را به خواهرش بدهند!

همیشه فکر میکردم عاشق شدن چیز جالبی نیست برای اینکه هرکسی رو میدیدم که عاشق شده غمگین و افسرده بود از بچگی از اینکه یه روز بخوام مثل اونا بشم میترسیدم یواش یواش بزرگ شدم و حس کردم که هیچ کس نمی تونه این دل سنگیه من رو خورد کنه چه برسه بخواد آب کنه.

دیگه از هیچ چیز و هیچ کس ترسی نداشتم.به تنها چیزی که فکر میکردم خودم بود.خیلی ها به من ابراز علاقه میکردن و من خودخواهانه باهاشون رفتار میکردم چون هنوز عشق را تجربه نکرده بودم. 

اما............

زمانی که دیدمت و نزدیکت شدم چیزی درونم احساس کردم که تا اون روز احساسش نکرده بودم خیلی عجیب اما رویایی بود حس کردم اون سنگ درونم  خورد شد جفتمون به سمت هم کشیده شدیم و مدتهای طولانی در کنار هم بودیم من از اون روزی که دیدمت تمام لحظه هایی که در کنارت بودم رو می نوشتم ودر روز بارها می خواندمشون و واقعا بهترین روزهای زندگیم با تو و در کنار تو بود.

کم کم حس کردم اون خورده سنگای درونم از گرمای نگاهت ذوب شدن و تمام وجودم را گرم کرده و من گیج و خمار تو شدم  دیگه هیچ چیز برام ارزش نداشت حتی خودم تمام فکر و ذکرم تو شده بودی تا یهو چشم باز کردم دیدم تو در کنارم نیستی و من تنها شدم تنهای تنها.

اون دل سنگ من حالا آب شده و از درون داره بهم فشار میاره و من تنها راهم اینکه از چشام حجم زیادشو کم کنم  ولی کم نمیشه.

من عالی ترین روزهای زندگیمو در کنار تو بودم و هیچ وقت فراموشت نمیکنم.

هنوز هم دوست دارم به من برگرد خواهش میکنم.